ای معشوق بی‌انتهای من، به راستی من چه می‌جویم؟ حال آنکه جوینده و یابنده حقیقی تویی. تویی که در کرم و بخشش، همواره پاینده‌ای. حسرت دیدارت تا ابد مرا فرا گرفته و تویی که همواره در پی من هستی. من کیستم که بر درگاه نظاره ها لطف و غزل تو جای گیرم؟ من گمگشته‌ای هستم که مست و مدهوش تو شده‌ام. خمار من تویی و خواهش توبه نیز از توست. این منم که توبه می‌شکنم، اما رقصان من، تویی که رقصنده هستی.

گیتار دل من را بنواز، می‌دانم که نوازنده اصلی تویی. من همانم که اگر یک لحظه مرا رها کنی، همچون مرغی عاصی با پرهای شکسته، باز هم پناهنده‌ام به سوی تو.